หังโจว เป็นเมืองหลักของมณฑลเจ้อเจียง ซึ่งอยู่ห่างจากเมืองเซี่ยงไฮ้ไปทางด้านตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 200 กิโลเมตร เป็นเมืองที่มีภูเขาล้อมรอบ หังโจวเป็นเมืองเก่าแก่ที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานถึง 2,200 ปี เป็นเมืองโบราณ 1 ใน 7 ของจีนที่รัฐบาลห้ามสร้างอาคารสูง กวีหลายบทที่ถูกแต่งขึ้นในสมัยราชวงศ์ถังต่างได้รับแรงบันดาลใจจากความสวยงามอันหลากสีสันของหังโจว เมืองหังโจวจึงได้สมญานามว่า “สวรรค์บนดิน” เป็นแหล่งเภสัชอุตสาหกรรม และสถาบันศิลปะที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งของประเทศจีน
      ปัจจุบันหังโจว ถือเป็นเมืองที่อยู่ในเขตภาคตะวันออกที่ได้รับการพัฒนาอย่างสูงสุดแล้ว ดังนั้นหังโจวจึงเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีว่า เป็นเมืองที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจ มีวัฒนธรรมที่ยาวนาน และเป็นเมืองที่มีทัศนียภาพที่สวยสดงดงามเมืองหนึ่งของประเทศจีน รวมทั้งมั่งคั่งไปด้วยเภสัชอุตสาหกรรม และสถาบันศิลปะมากมาย เมืองหังโจว มีภูมิอากาศที่ดี อากาศจะเย็นสบายและฝนตกบ่อย ช่วงอุณหภูมิที่ดีที่สุด คือ ราวเดือนเมษายนจนถึง เดือนพฤษภาคม เนื่องจากเป็นช่วงฤดูใบไม้ผลิในช่วงกันยายนถึงเดือนพฤษจิกายน ซึ่งเป็นช่วงฤดูใบไม้ร่วง พื้นที่ส่วนใหญ่ถูกล้อมรอบด้วยเทือกเขา มีทะเลสาปซีหู เป็นสัญลักษณ์ของเมืองตั้งอยู่ใจกลางเมือง

แหล่งช้อปปิ้ง                           
         สำหรับผู้ที่ชื่นชอบสินค้าประเภทโบราณวัตถุที่ถนนหวู่ชาน มีร้านขายสินค้าประเภทนี้อยู่ 5 แห่ง ส่วนผู้ที่ชื่นชอบผ้าไหมมีตลาดใหญ่อยู่ที่หังโจวซีฉูซีฉาง แต่หากเป็นสินค้าทั่ว ๆ ไปมีห้างสรรพสินค้าฮองจงมีสินค้าหลากหลายชนิดให้เลือกซื้อมากมาย

สถานที่น่าสนใจของเมืองหังโจว

ทะเลสาบซีหู          ความงามของหังโจวอยู่ที่ทะเลสาบตะวันตก (West Lake) หรือ ซีหู (Xihu) เล่ากันว่าทะเลสาบแห่งนี้เกิดจากไข่มุกซึ่งถูกไก่ฟ้าและมังกรทำหล่น เดิมทะเลเป็นเพียงอ่าวของแม่น้ำเชียนถั่ง ตั้งแต่สมัยราชวงศ์ถังเป็นต้นมาพื้นที่ได้ถูกขยาย จนกลายเป็นทะเลสาบล้อมรอบโดยเขาทั้ง 3 ด้านซึ่งปกคลุมด้วยต้นไม้ ภายในมีทางเดินตัดทะเลสาบออกเป็นส่วน ๆ ทางเดินเหล่านี้จะมีสะพานและเก๋งศาลาเป็นจุด ๆ และมีสถานที่ท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์โดยรอบทะเลสาบ หนึ่งในนั้นคือสะพานด้วน ซึ่งเป็นสะพานในตำนานความรักของปีศาจงูขาว หรือที่รู้จักกันในนาม นางพญางูขาวกับหมอสมุนไพรที่จบลงด้วยความเศร้า

วัดหลิงอิ่น          วัดหลิงอิ่น ปูชนียสถานโบราณอันลือชื่อที่สุดของหังโจว และเป็นอารามหลวงขนาดใหญ่ที่มีความสำคัญของมณฑลเจ๋อเจียงอายุกว่า 1,000 ปี ซึ่งเป็นหนึ่งในสิบอารามพุทธที่มีชื่อเสียงมากที่สุดในประเทศจีน ภายในมีภาพแกะสลักที่เกี่ยวกับพุทธประวัติ ตำนานเทพเจ้าจี้กงซึ่งเคยบวชเรียนอยู่ที่นี่มาก่อน และพระพุทธรูปไม้แกะสลักที่มีความสูงถึง 19.8 เมตร จากที่นี่สามารถชมยอดเขาเฟยไหลได้ด้วย

เจดีย์เหลยเฟิง          เดิมถูกสร้างขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 977 โดยกษัตริย์พระองค์หนึ่งของ แคว้นอู๋เยว่ หนึ่งในสิบแคว้นของ ยุค 5 ราชวงศ์ 10 แคว้น ที่บริเวณเนินเขาทางด้านทิศใต้ของซีหู โดยจุดประสงค์หลักก็เพื่อเก็บรักษาพระเกศาของ องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และ เฉลิมฉลองที่สนมเอกให้กำเนิดบุตรชาย เจดีย์เหลยเฟิง แต่เดิมเป็นเจดีย์ 8 เหลี่ยม สูง 5 ชั้น โครงหลักสร้างจากไม้ ส่วนภายนอกนั้นเป็นอิฐสีแดง-น้ำตาล โดยเจดีย์แห่งนี้จะงดงามที่สุดก็ในช่วงเวลายามเย็น เมื่อพระอาทิตย์คล้อยลงมา ให้แสงที่กลมกลืนไปกับสีของเจดีย์

เมืองจำลองซ่ง         เมืองจำลองสมัยราชวงศ์ซ่ง ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองหังโจว เป็นเมืองจำลองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศจีน โดยมีการออกแบบก่อสร้างซึ่งแสดงถึงความเติบโต ทางเศรษฐกิจและวัฒนธรรมในสมัยนั้น ราวกับย้อนกลับไปในสมัยซ่ง มีทั้งทิวทัศน์ริมแม่น้ำ จตุรัสมังกร จตุรัสราชวงศ์ซ่ง จตุรัสเขาเซียนกับศาลาต่าง ๆ จตุรัสพระราชวังศ์ซ่ง วัฒนธรรมราชวงศ์ซ่ง เป็นต้น นอกจากนี้ยังมีร้านขายอาหารแบบจีนโบราณและ การแสดงแบบราชวงศ์ซ่งให้ชมด้วย

สุสานเยี่ยะเฟย
สร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์ของงักฮุยหรือเยี่ยเฟย จอมทัพที่มีความเก่งกาจและรักชาติเหนือกว่าสิ่งใด แต่ถูกฉิ่นข้วยขุนนางกังฉินใส่ร้ายจนถูกสั่งประหารชีวิต หลังรู้ความจริงฮ่องเต้ซ่งเกาจงจึงโปรดให้สร้างสุสานแห่งนี้ขึ้นในปี ค.ศ. 1162 ส่วนวัดนั้นสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1221 ไม่เพียงเพื่อเป็นเกียรติแก่จอมทัพเยี่ยเฟยเท่านั้น แต่ยังเป็นเสมือนสัญลักษณ์ของความรักชาติที่มีไว้เพื่อให้อนุชนรุ่นหลังได้ศึกษา

ชุมชนแกะสลักป้ายซิหลิง
ตั้งอยู่บนเกาะกู่ซานเป็นที่รวบรวมช่างแกะสลักป้ายตราประจำตระกูล นักท่องเที่ยวที่มาเที่ยวชมสามารถให้ช่างแกะสลักชื่อเป็นภาษาจีนเพื่อเป็นที่ระลึกได้ด้วย

เหวินหลานจี๋ (หอรวบรวมหนังสือของฮ่องเต้)
ตั้งอยู่บนเกาะกู่ซาน ห้องสมุดแห่งนี้สร้างขึ้นเมื่อปี ค.ศ.1699 ในสมัยราชวงศ์ชิง เฉียนหลงฮ่องเต้ได้สั่งให้รวบรวมตำราที่สำคัญของจีน หลังจากถูกทำลายไปจากเหตุการณ์กบฏไท่ผิง หนังสือที่รวบรวมไว้นั้นว่ากันว่าต้องใช้เวลาในการเขียนขึ้นใหม่ถึง 10 ป

พิพิธภัณฑ์ยาจีนหูชิงหยูถัง
ตั้งอยู่ทางตะวันออกของทะเลสาบซีหู พิพิธภัณฑ์แห่งนี้เป็นหนึ่งในสองแห่งที่มีการรวบรวมตำรับยาสมุนไพรจีนสมัยราชวงศ์ชิงเอาไว้ี

พิพิธภัณฑ์ชา
เป็นสถานที่ที่รวบรวมทุกสิ่งที่เกี่ยวข้องกับชาไว้มากที่สุดแห่งหนึ่ง โดยเฉพาะชาหลงจิ่งซึ่งเป็นชื่อที่จักรพรรดิเฉียนหลงตั้งขึ้นในสมัยราชวงศ์ชิง

พิพิธภัณฑ์ผ้าไหม
มีการจัดแสดงเครื่องมือที่ใช้ในการทอผ้าไหมตั้งแต่สมัยโบราณ รวมทั้งเครื่องแต่งกายที่ทำขึ้นจากผ้าไหมในสมัยราชวงศ์หมิงและชิง

หมู่บ้านใบชาบ่อมังกร
แหล่งผลิตใบชาที่ขึ้นชื่อของหังโจว ใบชา "หลงจิ่ง" ซึ่งแปลว่า ชาบ่อมังกร ของทะเลสาบซีหูนั้น เป็นใบชาที่มีชื่อเสียงที่สุดชนิดหนึ่งของประเทศจีน กล่าวกันว่า "ดื่มชาหลงจิ่ง เพียง 1 จิบ ปากจะหอมตลอดวัน" นอกจากจะมีไร่ชาอันกว้างใหญ่ให้ชมแล้ว ยังจะได้ชมกระบวนการผลิตใบชาแห้งและชิมชาด้วย ช่วงเวลาที่เหมาะแก่การมาเที่ยวชมคือเดือนมีนาคมจนถึงปลายเดือนเมษายน เพราะจะเป็นช่วงที่มีการเก็บใบชา

สวนพฤกษชาติหังโจว
ตั้งอยู่เชิงเขาน้ำพุร้อนหยกทางตะวันตกเฉียงเหนือของเมืองหังโจว ถือเป็นสวนพฤกษชาติที่ใหญ่ที่สุดในจีน ภายในมีพืชพรรณอยู่รวมกันกว่า 3,700 ชนิด ซึ่งรวมถึงไผ่ที่มีอยู่กว่า 120 สายพันธุ์ เจดีย์ลิ่วเหอ เจดีย์แปดเหลี่ยมที่ถือเป็นต้นแบบของสถาปัตยกรรมจีน สร้างขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ.970 ด้วยอิฐและไม้ มีความสูงถึง 60 เมตร ขึ้นไปชั้นบนสุดของเจดีย์สามารถชมทิวทัศน์ของแม่น้ำเฉียนถังและเมืองหังโจว

เจดีย์เป่าชุน
เจดีย์รูปทรงคล้ายเข็มนี้ถือเป็นจุดเด่นที่คู่กับเมืองหังโจว แต่เพราะความเก่าแก่ทำให้เจดีย์แห่งนี้โน้มเอียงและทรุดตัวลง จึงได้มีการสร้างขึ้นใหม่อีกครั้งในปี ค.ศ.1933

เซียวหยิงโจว (เกาะกลางมหาสมุทรน้อย)
กลางทะเลสาบซีหูมีเกาะเล็ก ๆ ที่เรียกกันว่า เกาะกลางมหาสมุทรน้อย ซึ่งเกิดขึ้นจากการขุดลอกทะเลสาบในปี ค.ศ.1607 ทำให้มีรูปทรงคล้ายกังหันที่มีซี่ล้ออยู่ 4 ด้าน การจะข้ามไปเที่ยวชมนั้นจะต้องข้ามสะพานเก้าเลี้ยว ตรงกลางเกาะมีศาลาดอกไม้และนก ซึ่งเป็นศาลาที่งดงามที่สุดของจีน แม้จะไม่ได้สร้างขึ้นในสมัยโบราณ แต่ถือเป็นสถาปัตยกรรมจีนที่ยอดเยี่ยม

สถานศึกษาที่น่าสนใจในเมืองหังโจว